چارچوب مفهومی بهبود مستمر عملکرد کارکنان

هدف این پژوهش ارائه و اعتبارسنجی چارچوبی مفهومی و بومی برای بهبود مستمر عملکرد کارکنان در سازمان‌های دولتی است. روش‌شناسی تحقیق توسعه‌ای-کاربردی و با رویکرد آمیخته اکتشافیِ توالی‌مدار (کیفی?کمی) است. در بخش کیفی، با بهره‌گیری از فراترکیب و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ?? نفر از مدیران و خبرگان منابع انسانی، مضامین تحلیل و شش مؤلفة اصلی «تصمیم‌گیری، یادگیری، به‌کارگیری، درگیری، پیگیری و نتیجه‌گیری» استخراج و مدل مفهومی چرخه‌ای تدوین شد. در بخش کمی، پرسشنامة محقق‌ساخته مبتنی بر این مضامین (?? گویه با مقیاس پنج‌درجه‌ای لیکرت) میان ??? نفر از مدیران و کارکنان دستگاه‌های دولتی توزیع و داده‌ها با مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) در نرم‌افزار SmartPLS تحلیل شد؛ پایایی (آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی) و روایی همگرا/واگرا (AVE و HTMT) و نیز برازش مدل (Q^۲، R^۲ و SRMR) ارزیابی گردید. یافته‌ها نشان داد که بارگذاری شاخص‌ها معنادار و پایایی/روایی سازه‌ها قابل قبول است؛ همچنین مسیرهای ساختاری از «تصمیم‌گیری» به «یادگیری»، «یادگیری» به «به‌کارگیری»، «به‌کارگیری» به «درگیری»، «درگیری» به «پیگیری» و «پیگیری» به «نتیجه‌گیری» مثبت و معنادار بوده و «نتیجه‌گیری» با تغذیة چرخه به بهبود تصمیم‌گیری می‌انجامد؛ مقادیر Q^۲ و R^۲ مؤید توان تبیین و پیش‌بینی مناسب مدل است. نتیجه‌گیری آن‌که چارچوب پیشنهادی می‌تواند به‌عنوان الگویی کارآمد برای ارتقای عملکرد فردی و سازمانی در بخش دولتی به کار رود و از طریق پیوند نظام‌مند تصمیم‌گیری، یادگیری و اجرای مبتنی بر بازخورد، به افزایش بهره‌وری، تقویت تاب‌آوری

و کاهش فرسودگی شغلی بینجامد.

Abstract

The purpose of this study is to propose and validate a conceptual and context-specific framework for the continuous improvement of employee performance in public sector organizations. The research methodology is developmental–applied, employing an exploratory sequential mixed-methods design (qualitative ? quantitative). In the qualitative phase, through meta-synthesis and semi-structured interviews with ۱۲ managers and human resource experts, thematic analysis was conducted, resulting in the extraction of six core components—decision-making, learning, application, engagement, monitoring, and feedback—and the development of a cyclical conceptual model. In the quantitative phase, a researcher-designed questionnaire based on these components (۳۰ items using a five-point Likert scale) was distributed among ۱۵۳ managers and employees of governmental organizations. Data were analyzed using Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) with SmartPLS software; reliability (Cronbach’s alpha and composite reliability), convergent/divergent validity (AVE and HTMT), and model fit indices (Q², R², SRMR) were evaluated. The findings indicated that indicator loadings were significant and the constructs demonstrated acceptable reliability and validity. Structural path coefficients from decision-making ? learning, learning ? application, application ? engagement, engagement ? monitoring, and monitoring ? feedback were positive and significant, while feedback reinforced the cycle by improving subsequent decision-making. The Q² and R² values confirmed the explanatory power and predictive relevance of the model. It can be concluded that the proposed framework serves as an effective model for enhancing individual and organizational performance in the public sector by systematically linking decision-making, learning, and feedback-driven implementation, ultimately contributing to improved productivity, resilience, and reduced job burnout.